نگاهم را به شبی پر از نور ،پر از شوق ،پر از عشق ،پر از من سوق میدهم.

و چه زیباست حس من،چه قشنگ است نگاه من.من چه می بینم؟

اکنون چشمانم را بسته ودر میان اینهمه اتفاق ،اینهمه حرف،اینهمه شادی شادی شادی

از عاطفه به موژان میرسم.چه اتفاقی....

موژان نرگس نیمه شکفته!

براستی موژان کیست؟ویا چیست؟

شاید گلی باشد در باغی،مرواریدی در صدفی،آب باریکه ای از نهری،ستاره ای در شبی

ویا دیده ای در جسمی.

چگونه تفسیر کنم؟

م و ژ ا ن

اکنون که چشمانم بر روی تک تک واژه های موژان می چرخد در ذهنم

امید،بزرگی،افتخار

نقش میبندد که موژانی می تواند باعث باشد و هم نباشد.

موژان شاید یک واژه باشد ولی یک دنیاست.یک دنیا که سراسر وجودش

عشق است و عشق است وعشق.

من به سبزی حضورش حیرانم.به صداقت خنده اش.به نمکین لعلش ومن به

حضورش صادقم.

و چه زیباست اکنون وقتی میبینم نگاشته ام نیز برای او از یادمان دیدگانم تر گشته و

چه زیبا گفت مرد عاشق کاشانی:

......بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق تر است

.....

 زندگی جیره مختصریست

مثل یک فنجان چای

و کنارش عشق است

مثل یک حبه قند

زندگی را با عشق

نوش جان باید کرد............

من دلتنگی،تو دلتنگی

کاش نمیگذشت بچگی

             من بی وفا؛توبی وفا

             چیکار کنه با ما خدا؟

                          من انتظار،تو انتظار

                           من باریدم،توهم ببار

 من اعتماد،تو اعتماد

عشقو چرا دادیم به باد؟

                   تو خستگی من خستگی

                   پس چیه معنیش زندگی؟

                                         تو پر درد،من پر درد

                                          پائیز واسه چی میشه زرد؟

 منم که تو،تو هم که من

پس زیر وعده هات نزن

                          من خاطره ،تو خاطره

                           بمون تا یادمون نره

                                                من آرزو،توآرزو

                                                پس آرزو کن وبگو.........

 مرد آفريد نه از سر او تا فرمانرواي او باشد نه از پاي او تا لگد كوب

 اميال او گردد بلكه از پهلوي او تا برابر با او باشد و از زير بازوي او تا

 مورد حمايت او باشد و از نزديكترين نقطه به قلب او تا معشوق و

 محبوب او باشد

          سلام دوستان

به هر حال بعد از 1 سال و اَندی تونستم آپ کنم

منتظر نظرات قشنگتون هستم

زير يک سنگ سياه،دونه ای زد جوونه

سر درآورد از تو خاک،آسمون رو ببينه

سايه سياه سنگ،افتاده بود روی تنش

سردی پيکر سنگ،مونده بود رو بدنش

خسته شد نشست رو خاک،اون جوونه قشنگ

نتونست بياد بيرون،از زير سينه سنگ

گفت که زير سنگ سخت،من غريب و اسيرم

زير اين حجم کبود،جون ميدم من ميميرم

سنگه تا حرف رو شنيد،دل سنگی اش شکست

گفت که با اين همه درد،نميشه اينجا نشست

لب پرتگاه جنون،لغزيد و افتاد تو رود

چشمهای جوونه ديد،آفتاب و هرچی که بود

چه قشنگه کار سنگ،تو سکوت شعر من

رسيدن به اوج عشق،قصه سقوط سنگ

يکی هست که ميگذره از خودش،ببين چه سخت

سنگه افتاد ته رود،تا جوونه شد درخت

الو سلام .... 

 منزل خداست؟
اين منم مزاحمي که آشناست
هزار دفعه اين شماره را دلم گرفته است
ولي هنوز پشت خط در انتظار يک صداست
شما که گفته ايد پاسخ سلام واجب است
به ما که مي رسد ، حساب بنده هايتان جداست؟
الو .....
دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد
خرابي از دل من است يا که عيب سيم هاست؟
چرا صدايتان نمي رسد کمي بلند تر
صداي من چطور؟ خوب و صاف و واضح و رساست؟
اگر اجازه مي دهي برايت درد دل کنم
شنيده ام که گريه بر تمام دردها شفاست
دل مرا بخوان به سوي خود تا که سبک شوم
پناهگاه اين دل شکسته خانه ي شماست
الو ، مرا ببخش ، باز هم مزاحمت شدم
دوباره زنگ مي زنم ، دوباره ، تا خدا خداست
دوباره ...
... تا خدا خداست

جهود ومشرك اگر ياحسين ميگويند

غلام مشركم ونوكر جهودم

من

كاش در دهكده عشق فراواني بود

توي بازار صداقت كمي ارزاني بود

كاش اگر گاه كمي لطف به هم مي كرديم

مختصر بود ولي ساده و پنهاني بود

مثل حافظ كه پر از معجزه و الهام است

كاش رنگ شب ما هم كمي عرفاني بود

دل اگر رفت شبي كاش دعايي بكنيم

راز اين شعر همين مصرع پاياني بود

..............

تنهازماني كه بتواني به خودت عشق

 بورزي،قادرخواهي بودموسيقي

ساكت قلبت رابشنوي*********

از خدا خواستم عادت هاي زشت را تركم بدهد.

خدا فرمود:خودت بايد آنها را رها كني.

از او در خواست كردم فرزند معلولم را شفا دهد.

خدا فرمود:لازم نيست.روحش سالم است.جسم هم كه موقت است.

از او خواستم لا اقل به من صبر عطا كند.

خدا فرمود:صبر حاصل سختي و رنج است.عطا كردني نيست،آموختني است.

گفتم مرا خوشبخت كن.

فرمود:نعمت از من ،خوشبخت شدن از تو.

از او خواستم مرا گرفتار درد و عذاب نكند.

فرمود:رنج از دلبستگي هاي دنيايي جدا و به من نزديك ترت مي كند.

از او خواستم تا روحم را رشد دهد.

فرمود:نه!تو خودت بايد رشد كني.من فقط شاخ و برگ اضافي ات را هرس

مي كنم تا بارور شوي.

از خدا خواستم كاري كند كه از زندگي لذت كامل ببرم.

فرمود:براي اين كار من به تو زندگي داده ام.

از خدا خواستم كمكم كند تا همان قدر كه او من را دوست دارد ،من هم ديگران را دوست بدارم.

خدا فرمود : بالاخره اصل مطلب دستگيرت شد

در زندگی همه چیز را از من بخواهید

که اگر برآورده شود نعمت است و اگر برآورده نشود حکمت است

و از غیر من چیزی نخواهید

که اگر برآورده شود منت است و اگر برآورده نشود ذلت

امشب از سقف غزل ترانه هامو دارزدم

تموم غصه هامو تو دل شب هوار زدم

نقطه چينم سرنوشته اينه كه تو نموندي پيشم

از سر خط مينويسم كه ديگه عاشق نميشم

واژه هاي بي صدامو تا ترانه گريه كردم

تو خودت اينو ميدوني من ديگه بر نميگردم

اروم اروم مثل سايه قد كشيدي تو خيالم

حالا دل كندي تو از من شدي روياي محالم

حالا من تموم روزا با يه بغض سخت نشكن

پي لحظه اي ميگردم كه فقط تو باشي و من

انتقام مرگ عشق و من از اون چشات ميگيرم

فكر نكن مثل قديما تو بگي بمير ميميرم

ماجراي سنگ و شيشه ؛ اينه قصه هميشه

من ميمونم و عزاي  دلي كه عاشق نميشه............

خوشحالم کسی به یادم نیست تا دلش ازم شکسته باشه

خوشحالم که دیگه عاشق نیستم حالا کسی نمی تونه دلمو بشکنه

خوشحالم که فقط تو بارون چهره ات رو میبینم تا وقتی می گریم کسی اشکهامو نبینه

خوشحالم که نفهمیدم چرا رفتی چون هنوز چشم به راهتم و منتظرم که برگردی

خوشحالم وقتی هوا ابری میشه چون فکر میکنم آسمان داره با من درد دل میکنه

خوشحالم شبها خوابم نمیبره چون میتونم تو آسمون بین ستاره ها دنبالت بگردم

خوشحالم نمیتونم چیزی بگم پس با خیال راحت برو چون نخواهم گفت : برگرد!

خوشحالم که به تلخی زندگی عادت کردم چون عشق تلخت برام همیشه شیرین بود ولی دیگر

نیست

مهم نيست دريا باشي يا اقيانوس،مهم

 اين است كه آسمان در تو منعكس

 شود!!!!!!!!!!!!

گفتمش نقاش رانقشی بکش اززندگی

با قلم نقش حبابی بر لب دریا کشید............

آدما مثل كتابن از روي بعضي ها بايد مشق نوشت ... از روي بعضي ها بايد جريمه نوشت ...

بعضي ها رو بايد چندبار خوند تا معنيشونو بفهميم ... و بعضي ها رو بايد نخونده دور انداخت

از لحظه های افسرده تنهايی می گريزم و در ابتدای خيابان عشق چشمان پر انتظارت را به دستان صميميت

می دوزم حالا تو آمده ای و تنهايی من از تپش حضور تو شکسته است تو آمده ای و با آمدنت آرزوهايم راکه

چونان پرنده ای درقفس نااميدی زندانی بودند، پروازداده ای ای آزاده بهارآلود من زيباترين شعرعشق را از

چشمان تو می خوانم

آمدنت بهانه ای شد برای اينکه مرواريد های کوچک اشکم را چون دسته

 گلی برای تو بريزم و نامت را در غزل های سبزم جاری کنم ای زيباترين

 شعر عشق باآمدنت بهار می رويد و فصل زيبای گل به شکوه عظمتت

 سجده می کندوبا هم میگویند تولدت مبارک.

تورو خدا نظر